एमालेलाई गोल्खाडी गराउन सबैभन्दा ठूलो हात यिनकै हो। वर्षौंसम्म सबैभन्दा जिम्मेवार पदमा बसेपछि सफलता-असफलताको जस लिनै पर्छ यिनले।

नेताहरु जति पातकी लागेपनि मलाई के लाग्छ भने देशको उज्जवल भविष्यको लागि एमाले र कांग्रेस शुद्धीकरण हुनु र फेरि प्रभावशाली हुनु जरुरी छ, नत्र देश यो वा त्यो तानाशाहीको खाल्डोमा जाकीने वा बिखण्डनको बाटो लाग्ने प्रवल सम्भावना छ। एमालेका हकमा, गएको महाधिवेशनले केन्द्रमा थुप्रै युवाहरुलाई ल्याएकाले केहि गतिलो बाटो लिन्छ कि भन्ने आशा छ। अहिलेलाई यो आशा मात्रै हो, हेरौं समयले के देखाउँछ।

नेपाली राजनितिको ईतिहासमा केहि हदसम्म नाम कमाइसकेका नेपाल किन फेरि यसरि पतनको बाटो तिर भाषिदैछन? पक्कै यो असक्षमताको कमाई नै होला जस्तो मलाई पनि लाग्छ । हेरौ अब बर्तमान परिपेक्षमा नयाँ पुस्ता र महाधिबेशन पछिको राजनितिले कस्तो गति लिन्छ । अनि माधव नेपाल प्रतिको हेराइमा पनि कस्तो धारणा जन्माउछ त ।

हुन त उनी यस्तो अबस्था मा पुग्नु उनको आफ्नै रवैया ले गर्दा पनी हो तर कता कता तपाइको यो पोस्ट हेर्दा तपाई मा पनी यी नेता प्रति देष पलाएर आएको गन्ध पाए ।
प्रवेश पौडेल "उजेली" .... यानी उजेली लाइ विलय हुन नदिनु भएकोमा धन्यबाद !